Background Image

Wat hebben de marathon, slaap en snoep gemeen?

LRTW_Marathon_Snoep_Slaap
Marathon Rotterdam diary, part V. Oh, dit is leuk en super spannend. Eigenlijk kan ik niet wachten tot het 9 april is.  Ik vind de trainingen, de opbouwende kilometers, het sneller worden, het klagen over de lange intervallen op de baan, het geklets over gelletjes en het schema dat ik niet eens zelf maak, zó leuk. Ik heb er echt weer helemaal zin in. Toch, merk ik dat ik moe ben. Dat slapen niet zo goed lukt. Dat mijn lichaam een beetje tegenstribbelt en dat ik continu op zoek ben naar eten. Slecht eten. 

Het is inmiddels de zesde trainingsweek en mijn lichaam stribbelt een beetje tegen. Ik ben moe. En dit komt niet omdat ik heel laat naar bed ga — ik heb al een klein beetje geleerd van vorige week. Alleen als ik dan in mijn bed lig, dan begint mijn over-uren-draaiende-hoofd natúúrlijk op volle toeren te werken. Resultaat? Als het tijd is om weer op te staan, ben ik net in geslapen gevallen en ben ik doodop. Dus dan zet ik mijn wekker weer een kwartiertje later. Waardoor ik maar een klein beetje in tijdsnood kom. Iedereen die mij kent, weet dat ik geen snoozert ben. Die tijd is helaas voorbij. Dat niet-slapen vind ik wel vervelend, maar ik probeer er niet teveel druk op te leggen. Want juist als je ergens teveel druk oplegt, juist, dan gaat het mis. Dus note to self: positief blijven. Telefoon op tijd op vliegtuigmodus, in bed nog een boekje lezen en dan braaf rond 22.30 het licht uit.

En dan die drang naar snoep en koekjes. Of eigenlijk eten in het algemeen. Sinds een paar weken is mijn honger, of ja trek, niet meer te stillen. Ik ben de hele dag op zoek naar eten en stop zonder enig schuldgevoel een lading koekjes en snoepjes naar binnen. Nu kan ik het excuus van goed eten gaan ophangen. Maar ik weet heel erg goed wat ‘gezond’ eten is en wat juist niet. Aan mijn portie groente en fruit kom ik wel. Eerlijk is eerlijk. Ik vind het fijn dat ik wat meer kan eten omdat ik veel train. Alleen tijdens die 42195 kilometer heb ik geen zin om extra kilo’s mee te slepen. Nu hoef ik niet af te vallen. Helemaal niet zelfs. Ik weet alleen uit een ver verleden iets teveel over calorieën en suikers. Dat is niet zo heel prettig om in je achterhoofd te hebben. Liever niet zelfs. Zeker niet als je je net bedenkt dat je toch al bijna een halve reep Tony’s bij je thee hebt gegeten. Ik was alleen heel eventjes vergeten dat ik snoepjes en koekjes, na een hele lang tijd links te hebben laten liggen, toch wel heel erg lekker vind.

Een marathon lopen op snoep? Zou dat kunnen? Ja. Dat wel. Of ja. Powerbar noemt het Power Gel Shots. Voor mij zijn het gewoon snoepjes die ik ongegeneerd tijdens een lange duurloop mag opeten. Ik heb per slot van rekening toch energie nodig. Daarnaast neem ik ook wel een gelletje. Afgelopen zondag vond ik dat een erg fijne combinatie. Het mentale aspect van ‘snoepen’ tijdens het hardlopen? Misschien daarover volgende week meer, als ik 28 (!) kilometer gelopen heb. Want dan heb ik vast en zeker ook weer zo’n lekker zakje (cola)snoepjes bij mij.

Het gekke? Ondanks dat mijn honger bijna niet te stillen is, ik zonder schuldgevoel snoep en koekjes naar binnenschuif en ik niet lekker slaap, ik wel mega veel energie krijg van het trainen voor de marathon. Althans na een training. Zodra ik op de bank neerplof, kom ik niet snel meer overeind. Dus wat hebben de marathon, slaap en snoep gemeen? Nou, mij dus. Met nog acht weken tot de marathon, moet ik misschien toch weer iets vaker een stuk komkommer in mijn mond stoppen in plaats van een heerlijk stukje smeuïge Tony’s Chocolonely Melk Kaneelbiscuit. Alleen weet je wat het is? Jarenlang was ik net een konijn, knauwde ik elke dag een zak wortels, tomaatjes of radijsjes weg. Maar het komt me nu eigenlijk een beetje mijn neus uit. Ik geniet ook wel een klein beetje van het iets-meer-mogen-eten.Herkenbaar? En wat betreft slapen. Hoe langer de afstanden, hoe vaker mijn moeheid gaat overheersen en ik vast en zeker sneller in slaap val.

Lou

Lou houdt van reizen, hardlopen én schrijven. En het liefst allemaal tegelijk. Zo vaak, als haar 24 vakantiedagen het toelaten, probeert ze te reizen. Ze droomt dan ook over het ontdekken van de wereld op haar hardloopschoenen.

3 Comments
  • Adri

    Hoi Lou,

    je schrijft: “Als het tijd is om weer op te staan, ben ik net in geslapen gevallen en ben ik doodop.” Het klinkt alsof je vrijwel niet slaapt. Ik zie dat je een Garmin Forerunner 235 hebt. Een idee om dit horloge ’s nachts aan te houden? Dit horloge registreet hoe en hoelang je slaapt.

    8 februari 2017 at 08:59 Beantwoorden
  • Adri

    Lou,

    en uiteraard kun je de info uitlezen op Garmin Connect, maar ook op je app op je telfoon. Zie je meteen of je diep, licht of niet geslapen hebt. Super handig zou ik zeggen.

    Groetjes,

    Adri

    PS Wil je me volgen op GC, Instgram? GC: AdridB, Instagram: adrihoi

    8 februari 2017 at 15:43 Beantwoorden

Plaats een reactie