Background Image

Mijn hardlopen-in-het-buitenland inspiratie

De persoon waardoor ik zo van het hardlopen ben gaan houden, is mijn papa. Samen met hem liep ik mijn allereerste hardloopwedstrijd in Nederland. Hij spoorde mij ook aan om mijn hardloopschoenen in het buitenland aan te trekken. Mijn eerste buitenlandse hardloopwedstrijdervaring, had ik dan ook samen met hem en mijn zus in Central Park in New York. Geen hele slechte eerste hardloopwedstrijdervaring in het buitenland, toch? Of ja, het wedstrijdje dat we daar liepen, was voor mij niet zo succesvol. Maar dat maakte de ervaring niet minder mooi.

Mijn vader is 63 jaar oud en vanaf april 2017 kan hij eindelijk van zijn welverdiende pensioen gaan genieten. Dan kan hij nog meer reizen met mijn moeder gaan maken. Want, net als ik, houdt mijn vader ook ontzettend van reizen. De wereld ontdekken. Vooral Amerika is favoriet. Daar is hij al op heel veel mooie plekken geweest.

Al neemt hij het hardlopen tegenwoordig iets minder serieus dan een aantal jaren geleden. Hij is er nog steeds opgebrand om het beste uit zichzelf te halen. Helaas zijn dat geen PR’s meer. Maar een podiumplek zit er nog weleens in. De laatste tijd is het vaak raak. En met een tijd van 42 minuten op de 10 kilometer — op dit moment — hoeft hij zicht niet te schamen. 

Het leuke aan mijn vader als hardlopende reiziger? Hij zoekt alles tot in de puntjes uit. Voordat hij ergens naartoe gaat, weet hij al precies wat, waar en wanneer hij alles gaat zien. Toen we met het hele gezin naar New York gingen, wist hij al maanden van te voren dat er een wedstrijd was. De inschrijving was dan ook al ver van te voren geregeld.

Mijn lieve papa mag dan ook zeker niet ontbreken in deze reeks Running Talk’s.

LIMBURGS MOOISTE
De mega jonge jaren van mijn vader zijn natuurlijk een beetje voorbij. Toen ik geboren werd, was mijn vader nog fanatiek aan het voetballen. Echt heel fanatiek hardlopen was er toen nog niet bij. Al weet ik wel dat toen mijn vader nog in het leger zat, dat zijn beste tijd op de halve marathon 1.25.00 was. Hello! Van die tijd kunnen veel mensen alleen maar dromen. “Tijdens de voetbaltrainingen heb ik mijn eerste hardloopervaringen opgedaan. Lang nadat ik met voetballen gestopt was, ben ik begonnen met hardlopen. Net voordat ik 60 werd heb ik nog onder de 1.30.00 op de halve marathon en onder de 40 minuten op de 10 kilometer gelopen. Het fijnste aan hardlopen vind ik dat je even alles kunt vergeten en van de omgeving en de natuur kunt genieten.”

Mijn vader woont nog steeds in mijn geboorteplaats, Tegelen. Over de heuvelachtige Limburgse bodem liep ik samen met mijn vader mijn eerste rondjes. Vooral de fartlek-rondjes door het bos mis ik. “Door het bos in Tegelen, waar ik woon, daar loop ik het liefste mijn rondjes. Lekker rustig door de natuur. Ik kan er al mijn trainingen doen. Van interval, fartlek, heuveltrainingen tot een lange duurloop. Ideaal. Het heeft alles.”

In zijn ‘jongere’ jaren. Nou ja, jongere. Een aantal jaren geleden was mijn vader nog mega fanatiek. En zes keer per week trainen was toen helemaal niet gek. Inmiddels, een flink aantal hele vervelende blessures later, doet hij iets rustiger aan. Of hij nog bijzondere dromen heeft? “Geen grote dromen meer. Zeker niet op het gebied van tijden. Ik wil nog zo lang mogelijk blessurevrij blijven hardlopen.” Mooi doel toch?

TEVEEL OM OP TE NOEMEN
Als ik mijn vader vraag waar hij allemaal hardgelopen heeft, zegt hij: “teveel om op te noemen.” Duidelijke taal. Mijn vader is altijd kort, maar krachtig. Om er een paar te noemen: Amerika, Canada, Zuid Afrika, Berlijn, Sevilla, Valencia, Wenen, Boedapest, etc. Het fijne aan hardlopen in het buitenland vindt hij de omgeving en de omstandigheden. “Neem bijvoorbeeld Afrika, daar heb je weer een totaal ander klimaat, dan in bijvoorbeeld Amerika of Canada. Laat staan de hoogteverschillen of de ondergrond waar je op loopt. Dat maakt het zo leuk. Het is verassend en weer eens wat anders dan mijn reguliere rondjes thuis in Nederland.”

lourunstheworld_runningtalk_papa

Papa: “In Canada door de mooie natuur hardlopen is fantastisch.”

lourunstheworld_runningtalk_papa

Papa: “Rondje door Victoria Haven in Canada.”

Zoals ik al zei. Mijn vader is gestructureerd en zoekt als hij op reis gaat alles tot in de puntjes uit. Hij heeft echt voorpret en geniet van het uitpluizen van reisboeken voordat hij gaat. Op de bonnefooi erop uittrekken, dat doet hij dan ook niet. “Ik zoek voordat ik ga rennen altijd de route uit. Vaak doen we een rondreis, dus dan reizen we van plek naar plek. Ik kijk dan altijd als we ergens aankomen waar ik het beste kan lopen.”

Papa: "Ik check van te voren altijd heel goed mijn route."

Papa: “Ik check van te voren altijd heel goed mijn route.”

BOEDAPEST, CENTRAL PARK & ZEBRA’S
“Elke keer als ik een stedentrip of reis gepland heb, dan kijk ik of er een hardloopwedstrijd is. Toen we met het hele gezin naar New York gingen was er een wedstrijd in Central Park. Een 4 miles race van de New York Road Runners.” Het mooie aan mijn vader? Maanden voordat we gingen was hij al bezig met de inschrijving. Mijn zus en ik konden sowieso al geen nee meer zeggen. Het was ook erg leuk. “Het bijzonder aan deze wedstrijd was dat de vrouwen en mannen apart liepen. Het ging best wel lekker. Ondanks de vele heuvels die Central Park rijk is en de kilometers die we eerder die week al door de stad gelopen hadden. Ik won zelfs een prijs in mijn categorie.”

lourunstheworld_runningtalk_papa

Papa: “Die Amerikanen weten wel hoe ze dat moeten aanpakken. Dit was de finish in Central Park.”

Op weg naar een podiumplek

Papa: “Dit was zo leuk om te doen. Heel bijzonder om een wedstrijd door Central Park te lopen.”

Central Park staat hoog op mijn vader’s mooiste-buitenlandse-hardloop-ervaring. “In Central Park zal ik ooit nog weleens willen lopen. Dat heeft gewoon wat magisch. Hardlopen in Boedapest om het Margaretha Eiland (het eiland waar het wereldberoemde Sziget festival gehouden wordt) was ook heel erg mooi. Die plek zal ik ook nooit meer vergeten. En de meest bizarre en gekste plek waar ik ooit gelopen heb, is in Zuid Afrika tussen de giraffen en zebra’s. Dat was ook een heel erg mooie ervaring. Dat maak ik nooit meer mee.”

DO’s
“Zorg dat je altijd je mobiele telefoon bij je hebt. En een kaartje van het hotel waar je verblijft is ook wel handig. Dan kun je altijd de weg terugvinden, mocht je onverhoopt verdwalen.”

Note van de redactie. Als we nu eens eindelijk overal 4G verbinding zouden hebben, dan kunnen we tenminste overal onze weg terugvinden. En oneindig tijdens het hardlopen in buitenland Google Maps gebruiken.

DON’TS
“Ga niet lopen als je niet van te voren je route hebt verkend, of gecheckt. Dit verschilt natuurlijk per land en de omgeving. Zorg daarnaast dat je een herkenningspunt hebt tijdens het hardlopen. Zo weet je waar je ongeveer bent en waar je weer terug kunt lopen.”

Lou

Lou houdt van reizen, hardlopen én schrijven. En het liefst allemaal tegelijk. Zo vaak, als haar 24 vakantiedagen het toelaten, probeert ze te reizen. Ze droomt dan ook over het ontdekken van de wereld op haar hardloopschoenen.

1 Comment
  • Jeu Propst

    Prima Lou ziet er geweldig uit je nieuwe Lourunstheworld.

    18 november 2016 at 18:50 Beantwoorden

Plaats een reactie