Background Image

Het voorbeeld van een slecht hardloopvoorbeeld

Hardloopvoorbeeld
Marathon Rotterdam diary, part IV. Het aantal kilometers gaat langzaam omhoog. Er staat een duurloop van 26 kilometer op de planning. De organisatie van de marathon laat weten dat het nog precies 10 weken zijn. En op Strava zie ik dat ik weer 70 kilometer heb weggetikt. Mijn lichaam is dat nog niet gewend en laat dat ook een klein beetje weten. Maar misschien komt dat ook doordat ik vorige week het voorbeeld was van een slecht hardloopvoorbeeld.

Als ik zaterdagnacht om 03.00 mijn appartement binnenstap, weet ik dat dit niet verstandig is. Zeker niet als terugdenk aan de drankjes die ik gedronken heb. Weliswaar met water tussendoor. Maar ik heb zo’n idee dat dit niet helemaal de lading denkt. Zeker niet als ik mijn wekker om 08.00 zet. Vijf uurtjes om te herstellen. Dat is vast niet genoeg. Ik drink nog twee glazen water en een kop thee en ga naar bed. Om 08.00 word ik ruw door mijn wekker uit mijn onrustige slaap getrokken. Niet snel daarna volgt een appje: “leef je nog, kom je lopen?” Ik app terug dat ik denk dat ik nog wel leef en dat ik denk dat ik eraan kom. Ik stap onder de douche, zet thee, drink nogmaals twee glazen water en begin aan mijn boterhammen met pindakaas en banaan. Ik besluit dat ik er nog niet helemaal klaar voor ben en ga nog eventjes terug naar bed. Zal ik toch blijven liggen en later op de dag zelf gaan?

Al snel besluit ik dat dit ook geen optie is, want dan moet ik helemaal alleen 26 kilometer lopen en ik ben inmiddels toch  al — een soort van — wakker. Dan maar even op de blaren zitten. Ik trek snel mijn hardloopkleren aan en spring op de fiets. Zoals altijd weer net iets te laat waardoor ik mij naar de afgesproken plek moet haasten. Met kleine oogjes en wat licht in mijn hoofd (door het harde fietsen?!) begin ik aan mijn duurloop. Zo makkelijk als het vorige week ging, zo stroef gaat het deze week. Misschien komt het ook omdat ik elke kilometer heel langzaam zie wegtikken. Pas op 12 kilometer kom ik er een beetje in. Ik geniet wel van mijn energiesnoepjes die ik neem. Die dingen zijn best lekker. Op 20 kilometer zeg ik tegen mijn lieve hardloopvriendinnetje, dat 20 kilometer verder toch best wel veel is. We kijken elkaar aan en denk allebei hetzelfde: waar zijn we aan begonnen? Maar zoals met alles, komt het einde toch sneller in zicht.  Als mijn Garmin 26,2 kilometer aangeeft is het genoeg geweest. Een nieuw afstandsrecord. Yes. Kleiner domper als ik daarna mijn hersteltijd zie. Ik schrik er een klein beetje van. Hersteltijd: 3,5 dag. Zal mijn Garmin geweten hebben dat ik gisteravond iets té laat naar bed ben gegaan? 

Ik weet het. Dit is niet echt hét schoolvoorbeeld van hoe het zou moeten. Want echt heel goed voor mijn herstel en spieren zal die alcohol niet helemaal geweest zijn. Maar hoe moet het dan wel, wat is het perfecte hardloopvoorbeeld? Ik ben bereid om er hard voor te trainen. Dit doe ik ook omdat ik het heel leuk vind en ik oprecht nu al van het proces, en alles wat erbij komt kijken, naar die 42,195 kilometer geniet. Alleen ik vind het ook belangrijk om leuke dingen te blijven doen. Ik ga niet alles voor de marathon opgeven. Zoals in het weekend af en toe ook drankjes en iets té laat naar bed gaan daar bijhoren. Dat dit niet de beste combinatie is, dat weet ik ook. Ook weet ik dat dit niet helemaal ten goede komt van mijn herstel. En wellicht ook niet voor de opbouw naar de marathon toe. Op stap gaan tot drie uur, zal ik ook echt niet doen als er 30 of  35 kilometer op de planning staan. Soms is een avond gewoon heel erg gezellig en dan denk je nog niet aan de volgende dag. En ja, dan moet je ’s ochtends een klein beetje pijn lijden. Ik kwam er deze keer goed vanaf. Of dat positief of negatief is, dat laat ik in het midden. Om deze diary af te sluiten met een goed hardloopvoorbeeld, beloof ik bij deze plechtig aan mijzelf dat ik deze week keurig mijn vitamientjes neem, veel groente en fruit eet en op tijd naar bed ga. Tot volgende week. 

Lou

Lou houdt van reizen, hardlopen én schrijven. En het liefst allemaal tegelijk. Zo vaak, als haar 24 vakantiedagen het toelaten, probeert ze te reizen. Ze droomt dan ook over het ontdekken van de wereld op haar hardloopschoenen.

4 Comments
  • Ach, mijn eerste Marathon dronk ik 3,5 maand geen alcohol, had begeleiding bij mijn training en kreeg ik alsnog een blessure. Die Marathons erna werd ik een stuk soepeler naar mezelf toeZ gewoon je boeren verstand blijven gebruiken! Succes en ik ben bijna klaar voor een rondje 010 ;-)!

    31 januari 2017 at 22:34 Beantwoorden
  • sofie

    Groot gelijk dat je niet alles opgeeft voor je marathon.
    Door een slecht loopje leer je telkens wat nieuws.
    Goed bezig hoor!

    Go go go!!x

    31 januari 2017 at 22:51 Beantwoorden

Plaats een reactie