Background Image

De skyline van Nijmegen ontdekken met Larissa

Als ik haar via WhatsApp een berichtje stuur, antwoord ze: „Ja leuk, dan laat ik je de Skyline van Nijmegen zien.” De skyline van Nijmegen? Dat is eigenlijk het eerste dat in mij opkomt. Dat Rotterdam een mooie skyline heeft weet ik, maar Nijmegen? Ik antwoord terug: „Ik ben benieuwd, doen we!” En zo geschiedde het. Ik ging hardlopen in Nijmegen. Mijn eerste Running Talk.

Als ik op een ietwat brakkige zaterdagochtend op het station sta weet ik niet precies wat ik van dit rondje moet verwachten. Ik ken Nijmegen op hardloopgebied eigenlijk alleen van de Zevenheuvelenloop en het nabijgelegen natuurgebied waar ik een keertje met de Atletiekclub op trainingsweekend ben geweest. Daarnaast ken ik Nijmegen op niet-hardloopgebied natuurlijk van de Zomerfeesten tijdens de Vierdaagse. Nu een van mijn beste vriendinnetjes Larissa hier woont, moest ik natuurlijk wel een keertje een rondje Nijmegen doen. Larissa is niet zo’n twijfelkont, ze weet wat ze wilt. Een goede route is dan ook zo bepaald. We gaan richting de skyline van Nijmegen. Een stukje stadspark en de bruggen over de Waal, welbekend onder de vele hardlopers in Nijmegen, wordt ons decor. Ik heb ook nog eens de perfecte dag uitgekozen: de ‘Ruimte voor de Waal’ (in de volksmond ook wel Rivierpark genoemd) is een week eerder geopend.

We beginnen ons hardlooprondje op, bij menig Vierdaagseloper bekend als, de Via Gladiola. Larissa begint meteen te vertellen over de verschillende opties waar we kunnen hardlopen: het Vasim industrieterrein, bosgebied Heumensoord en het Goffertpark. Al snel word mij duidelijk dat ik nog wel een keertje terug moet naar Nijmegen om een andere route te verkennen.

Processed with VSCO with a5 preset

We lopen door het Kronenburgerpark. Ik laat mij vertellen dat de meiden van de GirlsLove2Run crew uit Nijmegen hier trainen. Larissa stopt even om wat te rekken. Na ongeveer 1,5 km is dit vaste prik. Ik doe voor de gezelligheid mee, maar kijk vooral naar de middeleeuwse uitstraling van het park. Dit komt door de middeleeuwse omheining en de Kruittoren. Het doet mij een een klein beetje denken aan Krakau. Een heel klein beetje, maar toch. Het roept goede herinneringen op. We rennen door, gelukkig! Ik ben zelf niet zo’n rekker. 

Ik noem haar niet voor niets BF. We zijn al heel lang beste vriendinnetjes. Maar op de vraag waarom ben je eigenlijk begonnen met hardlopen?, heb ik nog nooit antwoord gekregen. „Omdat ik voor mijn studie en werk steeds verhuisde, kon ik het tennissen wat ik altijd heel intensief deed niet meer combineren. Ik ben altijd heel sportief geweest. Turnen en tennissen daar vulde ik al mijn vrije uurtjes naast school mee. Voordat ik natuurlijk andere interesses kreeg ;). Na mijn studie kwam ik terecht in het drukke en lastig te voorspellen leven van een consultant. Mijn tenniscarrière kwam hierdoor op een laag pitje te staan. Maar niets doen was geen optie. Het begon met zo’n city bootcamp, maar al snel wilde ik meer. Ik ging hardlopen en schreef mij in voor een 10 kilometer wedstrijd. Nu, een aantal jaren later, heb ik de 10 Engelse mijl gelopen en een paar weken geleden voor het eerst een halve marathon. O ja en over een maandje doe ik ook mee aan de Roparun. Over een jaar of twee wil ik een marathon lopen.” „Welke?” „Dat weet ik nog niet.”

Over jaar of twee loop ik een marathon.

Processed with VSCO with a5 preset

Terwijl de Intercity voorbij sjeest lopen we verder via een trappetje(ideaal voor een heuvel-/traptraining)  de Snelbinder (lees: spoorbrug) over. Larissa vertelt over de Ruimte voor de Waal. Dit is net nieuw aangelegd. Tussen de Snelbinder en de Waalbrug is een rivierpark gebouwd dat, door middel van een aantal bruggen, Nijmegen en Lent met elkaar verbindt. We crossen wat tussen de bruggen door en praten verder over hardlopen en waarom het zo leuk en vaak ontspannend is. „Na een drukke werkdag heb ik het echt nodig om even af te schakelen. Dit doe ik door een stukje te gaan hardlopen. Ik kan hierdoor mijn hoofd beter leegmaken. Het is mijn uitlaatklep en maakt mij een veel leuker persoon na een drukke werkdag. Wel zo leuk voor mijn vriend. Hardlopen kan ik overal doen, dat is dus goed te combineren met mijn werk.”

Dit Rivierpark is echt fantastisch om te trainen. Je kunt van de ene brug naar de andere brug rennen terwijl je tussendoor nog een paar trappetjes meepakt en geniet van aan de ene kant natuur, een industrieterrein (een industriële zou tof voor foto’s zijn) en de stad. Het wegdek is goed en je kunt lekker doorlopen zonder drukke wegen en stoplichten. Ze hebben er hier in Nijmegen echt werk van gemaakt. De ‘en route’ volgt binnenkort in een andere blog. 

Hardlopen is voor mij mijn hoofd leegmaken na een drukke werkdag.

Nadat we een oude man op de Waalbrug vragen om een foto te maken, mag ik eindelijk genieten van de skyline van Nijmegen. Ik moet eerlijk zeggen, het heeft wel wat. Het is natuurlijk geen Rotterdam en al helemaal geen New York. Maar het oogt gezellig. Op de Waalbrug gaat het gesprek van hardlooproutes in Nijmegen over naar hardlopen in het buiten. Heb je weleens hardgelopen in buitenland? „Ja met jou in Portugal (Faro) weet je nog?”„O ja. Die was ik even kwijt.” „Maar ook in Valencia. Ik was toen aan het trainen voor de Dam tot Damloop en wilde geen trainingen missen. Dus heb ik daar mijn hardloopschoenen ook aangetrokken. Dat was fantastisch. Hardlopen in Valencia is heerlijk.”

Hardlopen in Valencia was top!

Processed with VSCO with a5 preset

Larissa woont een klein jaartje in Nijmegen. Terwijl we bezig zijn met onze laatste meters en we een toeristenrondje maken voorbij een aantal prachtige mooie jaren dertig huizen, vraag ik haar hoe ze haar weg heeft gevonden en of ze altijd dezelfde routes loopt. „Ik wist wel een beetje waar ik kon lopen, maar heb veel ook zelf uitgezocht. Wat hielp is dat ik bij Nijmegen Atletiek ging lopen. Elke dinsdagavond trainen we in de buurt van het parcours van de Zevenheuvelenloop. Ik loop ongeveer twee keer per week. Maar dat ligt een beetje aan hoe druk ik met mijn werk ben. Op zaterdagochtend doe ik mee aan de lange duurloop met mijn groepje of ik ga alleen. Als ik alleen ga, dan ga ik meestal hier naartoe.”

Als we weer bij Larissa thuis zijn, hebben we een rondje van ongeveer 7,5 km hardgelopen in Nijmegen. Een perfecte afstand voor een rustig loopje: niet te lang en niet te kort. We hebben heerlijk bij kunnen kletsen. Na het lopen hebben we honger en zoeken we een leuk lunchtentje op. Ik kan alvast verklappen dat dit ook goed zit in Nijmegen.

Wat: rondje van 7.5 km (de mogelijk om het rondje langer of korter te maken is er ook).
Waar: Nijmegen
Alle ins and outs over de route volgen snel in een andere blog.

PS. Larissa loopt niet alleen maar voor zichzelf. De Dam tot Damloop loopt ze voor de Nederlandse Stichting Gehandicapt Kind. En ze loopt niet alleen, ze gaat een heel team vanuit haar werk opzetten om ervoor te zorgen dat kinderen met een handicap niet aan de zijlijn hoeven te staan. Steun haar hier.  

Lou

Lou houdt van reizen, hardlopen én schrijven. En het liefst allemaal tegelijk. Zo vaak, als haar 24 vakantiedagen het toelaten, probeert ze te reizen. Ze droomt dan ook over het ontdekken van de wereld op haar hardloopschoenen.

1 Comment
  • Jan

    Wederom een mooi verhaal Marlou!! Tof om te lezen Go on Girl 😉

    15 april 2016 at 15:19 Beantwoorden

Plaats een reactie