Background Image

Drie hardlooprecords. De een wat leuker dan de ander

hardlooprecords
Marathon Rotterdam diary, part X.  Afgelopen zondag was de laatste lange duurloop voordat ik de marathon ga lopen. Op het programma? 35 kilometer, een bak regen en flink wat gure tegenwind. Die laatste twee vielen reuze mee. Op een paar regendruppeltjes na, was het droog. En die wind? Die viel ook wel mee, ik kon mij lekker verschuilen achter die lange mannen. Het was ook mijn langste duurloop ooit. En in totaal kwam ik ook op de meeste kilometers per week ooit uit. Er sneuvelde aardig wat hardlooprecords deze week. De een, helaas, leuker dan de ander. 

Het was dus een week met drie hardlooprecords. Die van de 35 kilometer duurloop. Die van 89,3 kilometer in een week hardlopen.Ik liep veel vorige week en ook al had ik de CPC Loop nog in de benen, het ging goed. Ik merk dat het trainen mij sterker heeft gemaakt. De afstanden gaan mij makkelijker af. Die 35 kilometer ging afgelopen zondag dan ook goed. Het is veel. Maar het lichaam went eraan. Ik was na afloop dan ook blij en opgelucht. Op dat ene minder leuke dingetje na dan.

Want het was ook de week van de meeste sanitaire stops in een week. Wat is dat toch bij mij? Die sanitaire stops. En wat is de reden voor al deze plaspauzes? Ben ik nu al zenuwachtig. Maak ik mij te druk? Waarom heb ik nu al buikpijn? Wat ik namelijk echt niet wil tijdens de marathon, is een plas(of poep)pauze. Een plaspauze bij een man gaat toch een beetje sneller dan bij een vrouw. Ik zou het zonde vinden om tijdens de marathon daar tijd op te verliezen. En ik wil al helemaal geen dixi in tijden de marathon. Natuurlijk loop ik om te genieten, maar zoals altijd is er wel prestatiedrang. Ik ga ook voor een mooie tijd. Wat deze ook mag zijn.

Ik heb bewust afgelopen weken geoefend met eten en drinken. Maar deze week ging dat iets minder goed. Want wat is nu goed? Dat weet eigenlijk niemand. Het is waar je je goed bij voelt. De ene keer drink ik een kop thee en dan heb ik nergens last van en de andere keer moet ik dus drie keer de struiken in. Waardoor zou dat toch komen? Ook de buikpijn die ik vaker heb tijdens het lopen. Ik eet voor elke duurloop hetzelfde, de ochtend duurloopjes dan. En toch speelt het de ene keer wel en de andere keer niet op. Gek toch? Het baart mij een klein beetje zorgen. Al ga ik proberen mij daar niet al te druk over te maken, want dan maak ik mijzelf alleen maar gek. En dat is nu natuurlijk ook weer niet de bedoeling. Op marathondag gewoon doen zoals ik normaal doe en dan moet het vast goed komen. Als ik dan toch moet. Dan is dat pech. Voor nu focus ik op nog een relatief rustige trainingsweek.

Zondag ga ik terug naar waar ik ben opgegroeid. In het zonnige zuiden — ja nog zuidelijker dan Brabant — loop ik de leukste wedstrijd van Limburg: de Venloop. Normaal gesproken probeer ik hier altijd mijn PR op de halve marathon te verbreken. Maar dit keer ga ik voor 10 kilometer. Dat is veiliger richting de marathon. Mijn grote zus en papa lopen ook mee. Dus het wordt sowieso een mooie wedstrijd, ongeacht de tijd. Ik ga nog een keertje alles geven en kijken wat erin zit. Zonder verwachtingen. Want het belangrijkste is nog steeds de marathon op 9 april. De spanning begint te stijgen en het taperen gaat daarna beginnen. Een fase waar ik stiekem wel een klein beetje tegenop zie. Omdat ik dan moet rusten. En als er iets is waar ik moeite mee heb? Juist ja. Rust.

Als laatste wil ik graag die hele aardige vriendelijke meneer van 80 die mij op de fiets terug naar de groep vergezelde en mij bezig hield door te vertellen over zijn eigen marathonavonturen. Ik vertel erbij dat hij 80 is, want als je hem ziet, dan zou je hem dat nooit geven. Hij loopt zelf ook nog wedstrijden. Gewoon omdat hij dat leuk vind. Dat hoop ik later op die leeftijd ook nog te mogen doen.

Lou

Lou houdt van reizen, hardlopen én schrijven. En het liefst allemaal tegelijk. Zo vaak, als haar 24 vakantiedagen het toelaten, probeert ze te reizen. Ze droomt dan ook over het ontdekken van de wereld op haar hardloopschoenen.

Geen reacties

Plaats een reactie